cuter 3

مصرف سیم غیر استاندارد در پروژههای مسکن

حسب یکی از موارد شغلی که بازیافت صنعتی سیم و کابل فرسوده است تلاش کرذیم تا نسبت به معرفی این خدمت ارزشمند در سطح کشور اطلاع رسانی صحیح و ویژه داشته باشیم.

اهمیت بازیافت صنعتی سیم و کابل و کنترل حجم آلودگیهای ناشی از روشهای ناصحیح مثل سوزاندن سیم و کابل روکشدار باعث شد تا سازمان ما تلاش مضاعفی بر روی ایجاد شناخت و برقراری بل ارتباطی میان بازار،دستگاههای دولتی و فعالان این عرصه برقرار کند.

با این مقدمه به سراغ موضوع تلخ مورد بحث میرویم:

روز گذشته طی تماس تلفنی با اینجانب فردی اظهار داشت مقدار قابل توجهی سیم و کابل ضایعاتی روکشدار در اختیار دارد و آماده فروش است.

قیمت خواستند. طبق روال کار توضیحات اولیه را تقدیم کردم و برنامه بازدید از سیم ها در دستور کار قرار گرفت.

به یکی از کارشناسان ماموریت دادم تا ازسیم ها بازدید بعمل آورده و اعلام نظر کنند.

همکارم به سمت محل قرار تعیین شده حرکت کرد. در بین راه برای پیدا کردن آدرس مجددا” با فرد مورد نظرتماس گرفت، دراین لحظه ایشان لب به سخن گشوده و اظهارکردند ما سیم ضایعاتی نداریم. شغل ما ساخت و ساز است . انبوه ساز هستیم و با دولت قراردادداریم . در حال حاضر قرارداد ما با زیان شدید روبه روشده و تقاضای خرید سیم  روکشدار که فقط %۳۰ مس داشته باشد هستیم .

همکارم بیان میکنند که ما تولید کننده سیم روکشدار نیستیم، دلیل تماس تان با ما چه بوده است؟

فرمودند به دلیل شناخت وسیعی که شما از تولیدکنندگان سیم و کابل دارید طبیعتا” بهتر میتوانید کسی را معرفی کنید که سیم روکشدار با سی درصد مس برای ما تولید کند.

این اتفاق یک فاجعه انسانی است. عموما” متقاضیان خرید این خانه های تولید انبوه از قشر ضعیف جامعه هستند. تصور کنیم کابل %۳۰ مس در یک مجموعه بزرگ مورد بهره برداری قرار بگیرد.

پس از اتمام فرآیند ساخت و ساز مالکین خوشحال و خندان به منزل جدید نقل مکان میکنند و یخچال،فریزر،ماشین لباسشویی، تلویزیون، اتو،لوستر و… را به پریز برق متصل میکنند، نه یک واحد بلکه همه واحد ها این کار را انجام خواهند داد.

کارشناس فنی برق نیستم و نمیتوانم نتیجه را به صورت دقیق بیان نمایم.

خودتان تصور بفرمایید که چه فاجعه ای در انتظار است.

خدا به همه ما رحم کند.

اما به نظر میرسد دستگاهای مجری و نظارت کننده، بر چگونگی ساخت و سازها نظارت جامع تری داشته باشند و روشهای انتخاب و در صورت لزوم اصلاح قراردادها را در دستور کار قراردهند و ضمن بررسی صحیح موارد اتخاذتصمیم نمایند.

همیشه قیمت ارزان نباید موفق شود و البته قیمت معقول هم ممکن است در خلل کار با جهش هایی مواجه شوذ که مشکلات بنیادین را به همراه بیاورد.

طبیعتا” پیمانکاران اگر مجبور باشند کاری را با زیان به اتمام برسانند این مدل روشها سر از خاک درخواهند آورد و تاوان آن را مردم باید بپردازند.

شاید پسندیده باشد مدیران ارشد و تصمیم گیر بیش از گذشته وارد گود شده و اگر لازم باشد اصلاحی در روش جاری ایجاد شود آن را شجاعانه مطرح و پیگیری نمایند.

اگر خدایی ناکرده حادثه ای رخ دهد، فقط پیمانکار نمیتواند مقصر باشد. روشهای صحیح مدیریتی باید مورد توجه بیشتر قرار گیرد.